W końcu pierwszy przepis.
Ta sałata była pierwszym daniem bezglutenowym jakie świadomie zrobiłam po razy pierwszy w życiu.
Wiem, że nie każdemu pasuję połączenie owoców i mięsa, ale myślę, że nie warto się zrażać.
Tak przy okazji nie podam dokładnej gramatury, bo nigdy nie ważę jak gotuję. Jakoś na oko póki co wszystko działało.
Tutaj podam ilość produktów na dużą miskę sałatki. Miałam gości i postanowiłam ich poczęstować takim niestandardowym smakiem.
Sałatka z kurczakiem i pomarańczą
Składniki:
2 piersi z kurczaka
2 pomarańcze (ja tak po prawdzie użyłam dwóch i pół)
opakowanie sałaty roszponki
2 garście suszonej żurawiny
ocet balsamiczny
przyprawa curry albo czosnek granulowany
opcjonalnie prażone pestki słonecznika
pieprz ziołowy, bazylia suszona
Na początek piersi z kurczaka myjemy i oczyszczamy. Później kroimy je w kostkę i wrzucamy na patelnię na rozgrzaną patelnię. Ja smażyłam na oleju kokosowym. I można przyprawić albo curry albo czosnkiem granulowanym. Gdy kurczak jest gotowy odstawić go do ostygnięcia.
Taka dygresja, pierwszą wersję sałatki jadłam z kurczakiem przyprawionym czosnkiem, bo nie chciało mi się iść do sklepu. Jednak trzeba pamiętać, żeby nie przesadzić z przyprawami. Chociaż z drugiej strony jak ktoś lubi wyraźne smaki to będzie mu bardziej przyprawiona pasować. Przynajmniej tak myślę.
Gdy kurczak radośnie dochodzi na patelni obieramy pomarańczę. Stety niestety trzeba obrać też ze wszystkich białych skórek. Ja po obraniu od razu wrzucałam cząstki pomarańczy do miski. Sok z pomarańczy to nie problem. Wzbogaca smak.
Po owocach bierzemy awokado. Najlepiej przekroić na pół, oddzielić połówki i wyjąć pestkę. Obrać ze skórki.
Osobiście nie lubię awokado, bardzo, ale mam świadomość, że jest ono dobre dla organizmu. Ja pokroiłam je w kostkę i do miski.
Roszponkę myjemy i wrzucamy do miski. Następnie kurczaka i żurawinę.
Delikatnie przyprawiamy pieprzem ziołowym i bazylią. Następnie składniki polać octem balsamicznym.
Z octem moim zdaniem trzeba uważać. Lepiej na początku dodać mniej i później ewentualnie doprawić.
Następnie wszystko delikatnie mieszamy i odstawiamy na trochę by sałatka się przegryzła.
Później można jeść.
Moim skromnym zdaniem sałatka jest naprawdę dobra. I pożywna. Ewentualnie można próbować przyprawić ją bardziej, ale nie wiem czy to dobry pomysł. Myślę, że łatwo zepsuć smak. Ale w sumie nigdy nie próbowałam bardziej jej przyprawiać, więc nie mam 100% pewności.
Dajcie znać jak Wam wyszła :)
wtorek, 28 maja 2019
piątek, 17 maja 2019
Gdzieś w odmętach świadomości
Myślałam o czym by tu napisać.
Póki jeszcze nie jestem w Polsce i nie mogę gotować. Nie mogę pochwalić się moim talentem kucharskim.
O mojej motywacji już pisałam.
Ostatnio z jednej strony jestem szczęśliwa, że w końcu będę w Polsce. Z drugiej strony za dużo mnie ludzie w pracy denerwują i psują moją radość.
Naprawdę niektóre osoby powinny pracować w samotności z dala od ludzi. Wszystkim by to na zdrowie wyszło.
I tak mi się przypomniało. Szukam osoby która zna się dosyć dobrze na Photoshopie. Potrzebuję przerobić jedno zdjęcie.
Mam nadzieję, że już w przyszłym roku będę mogła, bez żadnych kompleksów czy obaw, wyjść na miasto w sukience koloru jaskraworóżowym.
Tak po prostu dla mojego komfortu psychicznego.
Teraz nawet z moim podejściem do ludzi, czułabym dyskomfort. Niestety przy mojej aktualnej figurze róż to nie najlepszy wybór. A ja kocham ten kolor. Naprawdę.
W sumie mogę trochę o blogu napisać.
Na pewno pojawią się przepisy. Mam nadzieję, że uda się wszystkie dodać również w wersji angielskiej. Ponieważ wiem, że mam paru obserwatorów, którzy po polsku nie mówią.
Być może moja motywacja wejdzie na wyższy poziom i dodam również przepisy w rosyjskiej wersji językowej.
Niektóre zwykłe posty powinny też pojawić się w wersji angielskiej, ale to już zależy od tłumacza i jej nastroju.
Myślę, że będę pisać o pomysłach w utrzymaniu motywacji.
I coś o postępach w zmianach. Na pewno jak odczuję efekty to będę się chwalić ile centymetrów mi uciekło. A na pewno będą uciekać :)
Posty o moich zainteresowaniach też kiedyś migną. Może dzięki mnie dowiecie się czegoś nowego lub poznacie coś nowego.
I tak myślę, może Wy macie jakieś propozycję co do tematów jakie mogą się tu pojawić? Dajcie znać w komentarzu czy na fan page na Facebook.
Myślę, że kiedyś kiedyś stworzę Q&A, czyli Pytania i odpowiedzi. Więc jeśli czegoś o mnie nie wiecie, a chcielibyście wiedzieć to również możecie tu albo na FB zostawić. Odpowiedź z pewnością się pojawi.
Pracuję nad zakładką o mnie. Również zakładka z linkami do moich ulubionych miejsc w internecie jest w przygotowaniu.
Codziennie znajduję coś nowego do mojego jadłospisu czy zmian ogólnych w życiu.
A że zorganizowana w ogóle nie jestem to wszystko zaczynam i później powoli kończę. I to nie koniecznie po kolei. Ale pracuję nad tym. Muszę poprawić systematykę pracy.
Póki co na dziś kończę.
Mam już pomysł na kolejnego posta. Ale zobaczę czy gdzieś w między czasie nie pojawi się inna idea.
Moja głowa czasami działa na innych obrotach.
Trzymajcie się ciepło :)
Póki jeszcze nie jestem w Polsce i nie mogę gotować. Nie mogę pochwalić się moim talentem kucharskim.
O mojej motywacji już pisałam.
Ostatnio z jednej strony jestem szczęśliwa, że w końcu będę w Polsce. Z drugiej strony za dużo mnie ludzie w pracy denerwują i psują moją radość.
Naprawdę niektóre osoby powinny pracować w samotności z dala od ludzi. Wszystkim by to na zdrowie wyszło.
I tak mi się przypomniało. Szukam osoby która zna się dosyć dobrze na Photoshopie. Potrzebuję przerobić jedno zdjęcie.
Mam nadzieję, że już w przyszłym roku będę mogła, bez żadnych kompleksów czy obaw, wyjść na miasto w sukience koloru jaskraworóżowym.
Tak po prostu dla mojego komfortu psychicznego.
Teraz nawet z moim podejściem do ludzi, czułabym dyskomfort. Niestety przy mojej aktualnej figurze róż to nie najlepszy wybór. A ja kocham ten kolor. Naprawdę.
W sumie mogę trochę o blogu napisać.
Na pewno pojawią się przepisy. Mam nadzieję, że uda się wszystkie dodać również w wersji angielskiej. Ponieważ wiem, że mam paru obserwatorów, którzy po polsku nie mówią.
Być może moja motywacja wejdzie na wyższy poziom i dodam również przepisy w rosyjskiej wersji językowej.
Niektóre zwykłe posty powinny też pojawić się w wersji angielskiej, ale to już zależy od tłumacza i jej nastroju.
Myślę, że będę pisać o pomysłach w utrzymaniu motywacji.
I coś o postępach w zmianach. Na pewno jak odczuję efekty to będę się chwalić ile centymetrów mi uciekło. A na pewno będą uciekać :)
Posty o moich zainteresowaniach też kiedyś migną. Może dzięki mnie dowiecie się czegoś nowego lub poznacie coś nowego.
I tak myślę, może Wy macie jakieś propozycję co do tematów jakie mogą się tu pojawić? Dajcie znać w komentarzu czy na fan page na Facebook.
Myślę, że kiedyś kiedyś stworzę Q&A, czyli Pytania i odpowiedzi. Więc jeśli czegoś o mnie nie wiecie, a chcielibyście wiedzieć to również możecie tu albo na FB zostawić. Odpowiedź z pewnością się pojawi.
Pracuję nad zakładką o mnie. Również zakładka z linkami do moich ulubionych miejsc w internecie jest w przygotowaniu.
Codziennie znajduję coś nowego do mojego jadłospisu czy zmian ogólnych w życiu.
A że zorganizowana w ogóle nie jestem to wszystko zaczynam i później powoli kończę. I to nie koniecznie po kolei. Ale pracuję nad tym. Muszę poprawić systematykę pracy.
Póki co na dziś kończę.
Mam już pomysł na kolejnego posta. Ale zobaczę czy gdzieś w między czasie nie pojawi się inna idea.
Moja głowa czasami działa na innych obrotach.
Trzymajcie się ciepło :)
niedziela, 12 maja 2019
Początek
Droga do tego początku była strasznie długa i wyboista.
Prób było wiele, ale zawsze motywacja się kończyła. Myślę, że to zawsze była nieprzemyślana decyzja.
Ten początek okupiony został kilkoma drzewkami decyzyjnymi, rozmowami, medytacją. Dużo czytałam.
Za dużo uciekam. Szczególnie sama przed sobą. W końcu to sobie uświadomiłam.
Moja strefa komfortu w jakiś sposób wykańcza mnie.
Nie chce już czuć bólu w plecach. Myślę, że to mnie najbardziej motywuje. Wiem, że jak mój kręgosłup nie będzie tak obciążony ból będzie się zmniejszał, albo całkowicie zniknie. Czasami naprawdę ciężko mi wstać z łóżka przez ból. Chociaż bardziej paraliżuje mnie w ciągu dnia. Jak dopadnie mnie w pracy to muszę bardzo się skupić by nie płynęły mi łzy.
A co do odchudzania. W końcu uświadomiłam sobie, że moja waga sama nie zniknie. Nie ma cud tabletek, diet, które w ciągu chwili pozwolą zgubić nadmiar kilogramów.
To musi być przemyślany proces zmiany stylu jedzenia.
Wierzę w siebie.
Nie robię tego dla innych tylko dla siebie.
Co sprawiło, że zaczęłam nad tym wszystkim myśleć?
Sukienki
Serio. Uwielbiam sukienki. Niestety aktualnie w większości wyglądam jak Buka albo pączek w maśle.
A ja naprawdę bym chciała by w mojej szafie królowały sukienki. Szczególnie kolorowe - jasnoniebieskie, żółte, różowe, pomarańczowe. Aktualnie moje sukienki są w większości bardzo ciemne, albo czarne. Boję się kolorów. Moja głowa zawsze krzyczy "Będziesz wyglądać grubiej w tym kolorze". Chce zabić ten głos.
Nareszcie po wielu latach stagnacji chce wrócić do życia.
I wiem że mi się to uda. W końcu wierzę w siebie. I mam ludzi, którzy mnie wspierają.
Moja mama gdy jej powiedziałam, że zmieniam styl jedzenia uznała, że zrobi to ze mną. Wspaniała kobieta.
Aktualnie jeszcze przez chwile będę przebywać na emigracji (całe półtora tygodnia, niestety)., ale po powrocie do domu faza 1a wchodzi w życie :)
O czym będzie blog?
Na pewno o moich odczuciach. Zapewne nieraz wyleję swoje żale tutaj. Moje radosne i mniej radosne spostrzeżenia. I myślę, że dużo przepisów, różniastych, zdrowych, kolorowych.
Ja uwielbiam gotować i wymyślać w kuchni. Chociaż do tej pory w większości nie były to zdrowe wymysły.
I na koniec dziękuje Mamie, moim siostrom Eli i Adze, bratu Mateuszowi, moim Robaczkom - Oli, Izie, Adze (maleństwo), Anicie, Karolinie, drugiej Oli (młodszej ;p) , Adze - harcerce, Wroni, Gosi, Radkowi, Agnieszce. Za czasami nieświadomą motywację, za wsparcie i wiarę :)
Prób było wiele, ale zawsze motywacja się kończyła. Myślę, że to zawsze była nieprzemyślana decyzja.
Ten początek okupiony został kilkoma drzewkami decyzyjnymi, rozmowami, medytacją. Dużo czytałam.
Za dużo uciekam. Szczególnie sama przed sobą. W końcu to sobie uświadomiłam.
Moja strefa komfortu w jakiś sposób wykańcza mnie.
Nie chce już czuć bólu w plecach. Myślę, że to mnie najbardziej motywuje. Wiem, że jak mój kręgosłup nie będzie tak obciążony ból będzie się zmniejszał, albo całkowicie zniknie. Czasami naprawdę ciężko mi wstać z łóżka przez ból. Chociaż bardziej paraliżuje mnie w ciągu dnia. Jak dopadnie mnie w pracy to muszę bardzo się skupić by nie płynęły mi łzy.
A co do odchudzania. W końcu uświadomiłam sobie, że moja waga sama nie zniknie. Nie ma cud tabletek, diet, które w ciągu chwili pozwolą zgubić nadmiar kilogramów.
To musi być przemyślany proces zmiany stylu jedzenia.
Wierzę w siebie.
Nie robię tego dla innych tylko dla siebie.
Co sprawiło, że zaczęłam nad tym wszystkim myśleć?
Sukienki
Serio. Uwielbiam sukienki. Niestety aktualnie w większości wyglądam jak Buka albo pączek w maśle.
A ja naprawdę bym chciała by w mojej szafie królowały sukienki. Szczególnie kolorowe - jasnoniebieskie, żółte, różowe, pomarańczowe. Aktualnie moje sukienki są w większości bardzo ciemne, albo czarne. Boję się kolorów. Moja głowa zawsze krzyczy "Będziesz wyglądać grubiej w tym kolorze". Chce zabić ten głos.
Nareszcie po wielu latach stagnacji chce wrócić do życia.
I wiem że mi się to uda. W końcu wierzę w siebie. I mam ludzi, którzy mnie wspierają.
Moja mama gdy jej powiedziałam, że zmieniam styl jedzenia uznała, że zrobi to ze mną. Wspaniała kobieta.
Aktualnie jeszcze przez chwile będę przebywać na emigracji (całe półtora tygodnia, niestety)., ale po powrocie do domu faza 1a wchodzi w życie :)
O czym będzie blog?
Na pewno o moich odczuciach. Zapewne nieraz wyleję swoje żale tutaj. Moje radosne i mniej radosne spostrzeżenia. I myślę, że dużo przepisów, różniastych, zdrowych, kolorowych.
Ja uwielbiam gotować i wymyślać w kuchni. Chociaż do tej pory w większości nie były to zdrowe wymysły.
I na koniec dziękuje Mamie, moim siostrom Eli i Adze, bratu Mateuszowi, moim Robaczkom - Oli, Izie, Adze (maleństwo), Anicie, Karolinie, drugiej Oli (młodszej ;p) , Adze - harcerce, Wroni, Gosi, Radkowi, Agnieszce. Za czasami nieświadomą motywację, za wsparcie i wiarę :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)
7. Lasagne z cukinią
Siemka. Ostatnio zauważyłam, że nie licząc pierwszego to dodaje same wegańskie/wegetariańskie przepisy. I dziś postanowiłam to zmienić, bo ...
-
Myślałam o czym by tu napisać. Póki jeszcze nie jestem w Polsce i nie mogę gotować. Nie mogę pochwalić się moim talentem kucharskim. O mo...
-
Urlop to taki fajny czas, że nic mi się nie chce. Naprawdę. Chociaż mama wyciąga mnie na spacery codziennie. Także chodzę. Ćwiczę i czuję s...
