Początek

Droga do tego początku była strasznie długa i wyboista.
Prób było wiele, ale zawsze motywacja się kończyła. Myślę, że to zawsze była nieprzemyślana decyzja.
Ten początek okupiony został kilkoma drzewkami decyzyjnymi, rozmowami, medytacją. Dużo czytałam.
Za dużo uciekam. Szczególnie sama przed sobą. W końcu to sobie uświadomiłam.
Moja strefa komfortu w jakiś sposób wykańcza mnie.
Nie chce już czuć bólu w plecach. Myślę, że to mnie najbardziej motywuje. Wiem, że jak mój kręgosłup nie będzie tak obciążony ból będzie się zmniejszał, albo całkowicie zniknie. Czasami naprawdę ciężko mi wstać z łóżka przez ból. Chociaż bardziej paraliżuje mnie w ciągu dnia. Jak dopadnie mnie w pracy to muszę bardzo się skupić by nie płynęły mi łzy.

A co do odchudzania. W końcu uświadomiłam sobie, że moja waga sama nie zniknie. Nie ma cud tabletek, diet, które w ciągu chwili pozwolą zgubić nadmiar kilogramów.
To musi być przemyślany proces zmiany stylu jedzenia.
Wierzę w siebie.
Nie robię tego dla innych tylko dla siebie.

Co sprawiło, że zaczęłam nad tym wszystkim myśleć?
Sukienki
Serio. Uwielbiam sukienki. Niestety aktualnie w większości wyglądam jak Buka albo pączek w maśle.
A ja naprawdę bym chciała by w mojej szafie królowały sukienki. Szczególnie kolorowe - jasnoniebieskie, żółte, różowe, pomarańczowe. Aktualnie moje sukienki są w większości bardzo ciemne, albo czarne. Boję się kolorów. Moja głowa zawsze krzyczy "Będziesz wyglądać grubiej w tym kolorze". Chce zabić ten głos.

Nareszcie po wielu latach stagnacji chce wrócić do życia.
I wiem że mi się to uda. W końcu wierzę w siebie. I mam ludzi, którzy mnie wspierają.
Moja mama gdy jej powiedziałam, że zmieniam styl jedzenia uznała, że zrobi to ze mną. Wspaniała kobieta.

Aktualnie jeszcze przez chwile będę przebywać na emigracji (całe półtora tygodnia, niestety)., ale po powrocie do domu faza 1a wchodzi w życie :)

O czym będzie blog?
Na pewno o moich odczuciach. Zapewne nieraz wyleję swoje żale tutaj. Moje radosne i mniej radosne spostrzeżenia. I myślę, że dużo przepisów, różniastych, zdrowych, kolorowych.
Ja uwielbiam gotować i wymyślać w kuchni. Chociaż do tej pory w większości nie były to zdrowe wymysły.

I na koniec dziękuje Mamie, moim siostrom Eli i Adze, bratu Mateuszowi, moim Robaczkom - Oli, Izie, Adze (maleństwo), Anicie, Karolinie, drugiej Oli (młodszej ;p) , Adze - harcerce, Wroni, Gosi, Radkowi, Agnieszce. Za czasami nieświadomą motywację, za wsparcie i wiarę :)